Aku..
Seorang Yang Bertaraf OKU..
Punyai Ramai Teman..
Aku...
Punya Seorang Kekasih..
Kekasih Yang Amat Aku Kasihi...the only one..
Aku...
Ada Facebook..
Kekasihku ketemui disana la..
Aku...
Asal Dari Kampung..
Kekasihku Asal Sana Jugak..
Aku..
Kerja Kerajaan..
Kerja Yang Membuatkanku Lebih Bertanggungjawab..
Aku...
Terlalu Fokus Dengan Kerjaku..
Sehingga Kekasihku Terabai...
Aku...
Punya Kuarga Yang Ramai..
Saling Hormat Pada yang tua Dan Muda..
Aku..
Terlalu Banyak Komitmen..
Sehingga Buat Kekasihku Sunyi..
Aku..
Slalu Call kekasihku..
Tapi Absent 3 Hari Tak Contact...
Aku..
Sangat Sibuk Masa tu..
Sehingga Kekasihku Marah...
Kekasihku..
Sepi Tanpa Aku..
Kekasihku Buka Facebook Untuk cari aku..
Kekasihku..
Temui Kawan Lamanya..
Kawan Budak Surau Masa Sekolah Menengah..
Kekasihku...
Mmg Ada Hati Dgn Kawannya Masa Dulu..
Baru Dapat Lafazkannya Di Facebook..
Kekasihku..
Merasa Bahagia Dan Sunyi Tidak Lagi..
Dia Marah Aku Sebab Abaikannya Selama 3 HARI..
Aku..
Bercinta Sudah 2 Bulan Dengan Kekasihku..
Tapi Kekasihku Sudah Menerima Kawannya..
Aku..
Tidak Dapat Berkata Apa..
Tiada Hak Untuk Menghalangnya..
Aku..
Memang Masih Sayang Kekasihku..
Tapi Tidak Mampu Mengambil Semula Hatinya..
Kekasihku..
Masih Msj Aku..
Aku Serba Salah..
Kekasihku..
Masih Sayang Aku..
Tapi Sayang Yang Macam Mana..??
Aku..
Masih Menuggu Kekasihku..
Takkala Dia Bahgia Disamping Kekasih Barunya..
To Be Continue...
sabar yea ..
ReplyDelete